كانسار آهن جلال‌آباد در 25 كيلومتري شمال غرب شهر زرند در استان كرمان واقع شده است. ذخيره‌ي كانسار جلال‌آباد 200 ميليون تن سنگ آهن و با عيار متوسط 45%=Fe، 18/1%=S و 08/0% = P است. سنگ ميزبان كانسار جلال‌آباد سنگ‌هاي آتشفشاني و رسوبي سري ريزو است. توده‌هاي كوچك آذرين از نوع ميكروگابرو و تعدادي دايك و سيل با تركيب ديوريت و دياباز در منطقه رخنمون دارند. دايك‌ها وسيل‌ها در سنگ‌هاي ولكانوكلاستيك و سنگ‌هاي رسوبي نفوذ كرده و جوان‌تر از آن‌ها هستند. شواهد نشان مي‌دهد كه آن‌ها قديمي‌تر و يا همزمان با كاني‌سازي آهن هستند. كاني‌سازي آهن در كانسار جلال‌آباد برونزد كمي دارد و رخنمون كانسنگ آهن در منطقه‌ي مورد مطالعه كم است. شكل كلي كانسار جلال‏آباد به‏صورت يك عدسي كشيده تا لايه‌اي با امتداد شمال‏غربي ـ جنوب‏شرقي است كه در يك ساختمان چين‌خورده واقع شده است. كانه‌ي اصلي كانسار منيتيت است و در بخش‌هاي عميق واقع شده است. هماتيت عمدتاً به صورت ثانويه از اكسيداسيون منيتيت ايجاد شده و در بخش‌هاي كم عمق و سطحي و محل شكستگي‌ها فراوان است. پيريت و كالكوپيريت كانه‌هاي سولفيدي هستند كه در كانسار جلال‌آباد مشاهده مي‌شوند. عمده‌ترين كاني غير فلزي كوارتز است كه همراه با تالك، كلريت، فرواكتينوليت و كلسيت كاني‌هاي باطله را تشكيل مي‌دهند. دگرساني در كانسار جلال‌آباد گسترده بوده و هاله‌هايي را در اطراف كانسار به وجود آورده است. مهم‌ترين انواع دگرساني در جلال‌آباد شامل دگرساني سديك، كلريتي، سريسيتي و سيليسي شدن هستند. دگرساني در سنگ‌هاي ميزبان كانسار جلال‌آباد منطقه‌بندي خوبي را نشان مي‌دهند.

كاني‌زايي                
   منيتيت كانه‌ي اصلي كانسار جلال‌آباد است و تقريباً بيشتر حجم كانسار را تشكيل داده است. كانه‌هاي منيتيتي داراي بافت‌هاي كاتاكلاستيكي، متراكم و انتشاري هستند. هماتيت عمدتاً در بخش‎هاي نزديك سطح زمين و همچنين در محل‎هايي كه در اثر حركات تكتونيكي دچار شكستگي شده‎اند به طور گسترده حضور دارد. مقدار هماتيت در اعماق زياد بسيار ناچيز است. هماتيت‎ها اغلب به صورت ثانويه بوده و از اكسيداسيون منيتيت به وجود آمده‎اند. مارتيتي شدن نوع خاصي از پديده‌ي جانشيني است كه منيتيت در امتداد سطوح (111) توسط هماتيت جانشين مي‎شود (وگن و كرگ، 1981). مارتيتي شدن به عنوان يك فرآيند بعد از تشكيل كانه در نظر گرفته شده است.

 

 

 

مارتيتي شدن از حاشيه‌ي دانه‎هاي منيتيت و در امتداد شكستگي‎ها و سطوح رخ شروع شده و در مراحل پيشرفته‎تر به داخل بخش‎هاي داخلي كانه توسعه يافته است، به گونه‎اي كه بعضي مواقع تنها آثاري از منيتيت به صورت لكه‎هايي باقي مانده و گاهي كانه‌ي منيتيت به طور كامل به هماتيت تبديل شده است. براي تشكيل هماتيت در قسمت‌هاي فوقاني كانسار حضور اكسيژن ضروري است، به عبارت ديگر بايد فوگاسيته‌ي اكسيژن افزايش پيدا كند. براي اين امر يك منبع خارجي لازم است تا اين ميزان زياد اكسيژن را فراهم كند و محتمل‏ترين منبع اكسيژن آب‌هاي جوي است، كه در اثر چرخش آب‌هاي جوي در قسمت‌هاي بالايي كانسار باعث اكسيده‏شدن قسمت فوقاني كانسار شده است (هاينس و همكاران، 1995). كانه‌ي پيريت به صورت گسترده در كانسار جلال‌آباد حضور دارد و درصد بالايي از گوگرد موجود در ذخيره را به خود اختصاص داده است. كالكوپيريت مهمترين كاني مس‎دار كانسار جلال‌آباد است و بعد از پيريت فراوان‏ترين كاني سولفيدي است. كالكوپيريت اغلب به شكل‎هاي نامنظم، رگه‎اي، پركننده‌ي فضاي خالي وجود دارد. كالكوپيريت‏ها بيشتر شكستگي‎ها، حفرات ريز پيريت و منيتيت را پر كرده‌اند